مام خمینی (ره)

از غم دوست در این میکده فریاد کشم

                                              دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم

داد و بیداد که در محفل ما ,رندی نیست

                                              که برش شکوه برم , داد  ز بیداد کشم

شادیم داد,غمم داد و جفا داد و وفا

                                            با  صفا  منت  آنرا که  به  من داد  کشم 

عاشقم, عاشق روی تو ,نه چیز دگری

                                           بار هجران و وصالت به  دل شاد  کشم

در غمت ای گل وحشی من ای خسرو من

                                           جور مجنون ببرم , تیشه  فرهاد  کشم

مُردم از زندگی بی تو که با من هستی

                                           طرفه سری است که باید بر استاد کشم

سالها می گذرد حادثه ها می آید

                                   انتظار فرج از  نیمه خرداد  کشم

امام خمینی (ره)

 

آن رو ح الله بود که با عصا و ید بیضای موسوی و بیان فرمان مصطفوی به نجات

مظلومان کمر بست . نخست فرعونهای زمان را لرزاند و دل مستضعفان را به نور

امید روشن ساخت . او به انسانها کرامت و به مومنان عزت و به مسلمانان قوت

و شکوت و به دنیای مادی و بی روح ٬ معنویت و به جهان اسلام حرکت و به مبارزان

و مجاهدان فی سبیل الله شهامت و شهادت داد . او بتها را شکست و باورهای

شرک آلود را زدود .

 

ای امام عزیز راهت را تا آخرین نفس ادامه خواهیم داد